Bir Derin Hiçlik…

Bu köşede yazma teklifi aldığımda o kadar heyecanlandım ki yazacağım yazı, yazının konusu haftalardır beynimde dolaşıp durdu ve ne oldu, yazamadım…

Yazamadım… İhmal ettim… Başladım… Yazamadım.

Telefonum susmuyor… Konuşuyorum…Tekrar telefonum çalıyor… Çalan telefonda çıkan isimleri gördükçe çözmeye, o anda çözmeye odaklanıyorum… Gıda ise gıda… Mama ise mama… Belediye ile kavga ise kavga…

Telefonum çalıyor…İsimlere bakıyorum…

“Bebeğin maması bitmiştir…  “Onun gıdası”… “Onun yol parası yoktur”, “Onun kontörü yok”…

Yok, yok, yok! Her gün yoklukla savaş halindeler…

Ahhh bu telefonu mutlaka açmayalım Semih bu. Bebeği yoğun bakımda…Perişandır şimdi…İlaç alamamıştır… Evde de çocuklar açtır…

Eyvah Gül arıyor bebeğin maması yok! 3 aylık bebeğe ağlaya ağlaya yoğurt veriyor böyle zamanlarda.

“Yapma ne olur” demem lazım… “Ne yapayım Hacer abla”… Ne yapsın?

Eyvah Ayşe arıyor…. Bu kaçıncı evden atılışı… Ev sahibi yine kapıda mı? Kocası kanser, tümör var, gözleri görmüyor…

Ahhh unuttum tablet bulacaktım bu çocuğa …Bu çocuğa da ayakkabı …

Bu çocuğun bursu yattı mı acaba sorayım bizim kızlara…

Akşam oluyor…

Elektriği kesik Gurbet’in! Offf, çocuklarla mumla duruyordur şimdi….

Kime yazsam şu faturayı öder acaba? Seda’ya yazayım, şunu da Nil hanıma, şu kalanı da Ramazan beye… Ramazan bey ne çekti benden pandemi boyunca, çok destek verdi, Çok dikkatli davranıyorum ona;çok çok sıkışık bir durum olmaz ise ona fatura göndermiyorum. Geçen Mart’ta gece yarılarına kadar alışveriş yaptı ailelere.

İbrahim bey de inanılmaz biri, destek verdiği kişi cezaevine düştü durumu izah ettim. Sıfır önyargı çocuklarına destek vermeye devam edeceğini söyledi. Öyle mutu oldum ki. Umut var, çok umut var! Sanırım ben de ön yargılıyım, utandım.

Twitter’a biraz göz atayım diyorum Sinan Dirlik’in tweetlerini görüyorum, beğensem mi? Yok beğenmeyim şimdi, yazıyı geciktirdiğim aklına gelecek. Hocalığı tutar, atar fırçayı bana…

Sessiz olayım en iyisi. Can “düşmanı” Ümit beyin tweetini beğeneyim sessizce…

Burada olacağım artık sizlerle…

Yokluğu, yokluğun dayanışma halini, dayanışmanın umuda evrilişini paylaşacağım sizlerle…

Merhaba!

Benzer İçerikler
Devamı

Aynen Böyle!

Sonra ona dedim ki; “Bu işin suçlusu sizsiniz. Tüm hatalar sizin eseriniz. Bu işi yapabileceğinize bir gün bile…
Devamı

Tarzan’a Sahip Çık, Çita’yı Sev!

Şöyle ağız tadıyla, bol çatışmalı, araya serpiştirilmiş büyülerle renklendirilmiş, ejderha olmasa da, ne bileyim işte bir iki iblisle…